اصول الفقه

110. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 237/7-2/57 آغاز: بسمله فلا اجتماع لهما فی موضوع واحد و كذا ما يتبعهما وهى الحسن و القبح و البغض و كذا الارادة و الكراهة؛ انجام: من الاصول فی غاية المنع لكثرة ما كان كذلك منها و قل ما يكون منها مجرى للاصل المثبت و ثانياً قطعه‌ای از کتابی است در اصول فقه شیعی که شرح است بر متن با عناوین «قوله-اقول» شارح از ماتن با عنوان استاد یاد می‌کند، هم چنین از استاد دیگرش با عنوان «سیدنا الاستاد» اقوالی نقل می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ با حواشی «منه مدظله»؛ 2گ، 19 سطر [ف: 1-399]