اصول الفقه

31. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2899-15/139 آغاز: بسمله فی المطلق والمقید والبحث عنهما یستدعى رسم مقالات؛ انجام: الصورة الرابعة انه اذا تعارض الشهرة القدمائیة مع الشهرة بین المتأخرین ... واکثر المتأخرین علی صحة اتیان الحاضرة عند توسعة وقتها لمن علیه الفائتة ایضا. مباحث مفصل استدلالی و اجتهادی است در اصول فقه، مؤلف که خود از محققین و مجتهدین بوده مباحث اصول فقه را به صورت اجتهادی و با نقل قول‌ها و رد و ایرادهای فراوان در این مجموعه تحریر نموده است. مؤلف از شریف العلما و سید علی طباطبائی با دعای رحمه الله و از سید محمدکاظم یزدی صاحب عروة الوثقی با عبارت «قال الاستاد الیزدی دام ظله» یاد می‌کند. بخش‌های موجود در این مجموعه چنین است: 1. المطلق و المقید. بسمله فی المطلق و المقید و البحث عنهما یستدعى رسم مقالات الاولى فی تعریفهما على وجه التحقیق بحیث یظهر منه بطلان ما ذکره کثیر من الاصولیین فی مقام تعریفهما الثانیه فی ان ...، 2. حجیة المظنة. الحمد لله رب العالمین و الصلوة على سید المرسلین محمد و آله الطاهرین و بعد فان اهم مسائل اصول الفقه لاستنباط الاحکام الفرعیة واجلها واعلاها لکشف الغمام عن وجوه المسائل العلمیة انما هو مسئلة حجیة المظنة، 3. جواز التسامح فی ادلة السنن. و اعلم اولا ان کلما یصح دلیلا للوجوب او الحرمة یصح کونه دلیلا للاستحباب والکراهة ایضا بالاولویة القطعیة و الاجماع المرکب و کذا کلما لایصح ان یجعل دلیلا للاستحباب شئ او کراهته، 4. حجیة الاستصحاب، الحمد لله رب العالمین والصلوة والسلام علی افضل الانبیاء والمرسلین محمد وآله الطیبین الطاهرین صلوة لایقدر احصائها غیره من العالمین. اصل اختلف الاصحاب فی حجیة الاستصحاب علی اقوال فی الاحکام و موضوعاتها، 5. الاستقراء. بسمله و به نستعین اصل فی الاستقراء و فیه مقامات الاول فی تعریفه و الثانی فی بیان شرط افادته للاعتقاد بالحکم و الثالث فی بیان المانع وانه لابد من انتفائه حتى یثبت الحکم من الاستقراء؛ خط: تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ جلد: مقوا عطف گالینگور سرخ حاشیه تیماج مجدول گرهی ضربی، 297گ، 21-26 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 1-423]