اصول الدین

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1131/11-طباطبائی آغاز: برابر؛ انجام: جميع الانبياء الذين آدم اولهم ... معصومين من جميع الذنوب ... و كذا عن المباحات المنفره ... و عن دنائة الاباء ... لان كل ذلك يوجب التنفر و ... و كل ما يوجب التنفر يجب نفيه عنهم لان الغرض من بعثهم امتثال اوامرهم و قبول احكامهم و هو در نسخه حاضر 4 باب وجود دارد و باب پنجم امامت را ندارد؛ بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ در برگ‌های پس از این رساله این فقرات آمده: فی كشكول العالم المعاصر السيد على الميبدی. كتاب الفضائل للفضل، قال جامع هذا الاوراق العبد محمد صادق سمعت بعض اصحابنا يغلطون استعمال ممهور و كنت موافقا لهم، فی الخصال: ... سمعت مالک بن انس ... يقول كنت ادخل على الصادق، -فی الخصال ... قال رسول الله صلى الله عليه و اله اربعه انا شفيع لهم، -اگر نثار تو خواهم کدام تحفه لایق (اشعار و عبارات مناسب نامه گذرای)، -الفصل التاسع فی زياراته ... و ينبغی تفصيلها فی مقامات (بخشی از کتابی است در مزار)، -برای قضاء حاجت هر گاه حاجت عظیمه باشد، -يقول جامع هذه الاوراق ... رايت بخط الشيخ احمد الاحسائی؛ 4گ (79-82) [ف: 23-581]