اصول الدین

12. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 489/1 آغاز: مقدمة المعروف بین الاصحاب ان المعارف التى يحصل بها الایمان و هی اصول الدین خمسة و بیان ذلک على وجه الاجمال و ذکر بعض ما یتعلق بها على ما ذکره بعض الاعلام؛ انجام: قال الزاهد هو الذی لیس له بیت یخرب فیغم لخرابه ... ولاله نفس طعام يسأل ... و السنتهم کلال من ذکر الله تم ... ولکن ینظرون فی ملکوت السموات و الارض فیعلمون ان الله سبحانه اهل العبادة ... و یتخذ المسجد بیتا و العلم صباحا و الزهد جلیساً ... قریبا و جلیساً دارای مقدمه و چند فصل است. آقای استادی احتمال داده‌اند از آقامحمد علی کرمانشاهی باشد چرا که از علامه مجلسی به عنوان خالی المفضال در کتاب یاد می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مهر: «شفیعی فی الاخرة محمد و عترته الطاهرة» (بیضی)؛ جلد: تیماج مشکی بدون مقوا، 27گ، 16 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 169-1]