الاصول الآصفیة

15. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2112/6 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در گ 2پ تاریخ مرگ چند تن از دانشمندان چنین نوشته شده است: تاریخ فوت مجتهد الزمان میرزا محمد حسن شیرازی در سر من رای. شب چهارشنبه 20 شعبان 1312 و تولده کما سمعت من سمیه 1225 (تاریخ درست: 15 جمادی الاول 1230) است (طبقات قرن 14 ص437)، تاریخ وفات مجتهد الزمان شیخ محمد علی غره شعبان 1318، تاریخ وفات المدرس الرفيع الحاج میرزا محمد بدیع 21 شعبان 1318، تاریخ وفات کریم خان زند (ای وای کریمخان مرد=1263)، تاریخ وفات استاد معظم ملا حسن علی تویسرکانی 28 صفر 1286، تاریخ وفات حاج محمد ابراهیم قزوینی چهارشنبه 29 محرم 1261، تاریخ وفات محمد مهدی بن ابراهیم 4 جمادی الثانی 1278 فجأةً، تاریخ وفات السيد محمد شهشهانی یوم الاضحی 1287، تاریخ وفات حاج محمد جعفر آباده‌ای سبت 19 رمضان 1280=غفر، تاریخ وفات آخوند عبدالجواد خراسانی 1 صفر 1281. در برگ 3 وقف‌نامه این نسخه به تاریخ 1260 نوشته شده است و تولیت را با محمد شفیع بن محمد موسوی ششتری و اولاد او نهاده است که گویا خود کاتب نسخه باشد، فوت میرزا محمد علی امام جمعه اصفهان 9 ربیع الاول 1300، تاریخ وفات العالم الجامع بین المعقول و المنقول استادنا ... الحاج محمد جعفر الاباده‌ای شنبه 19 رمضان 1280=غفر، فوت سید اسدالله بن محمد باقر سلخ جمادی الثانی 1290، فوت استادی الحاج محمد ابراهیم کرباسی لیله خمیس 5 جمادی الاول 1261، و داستان بوبکر و عمر و غلامش قنفد را نوشته است که به در خانه علی (ع) فرستادند، محشی با نشان «منه»؛ کاغذ: اصفهانی، نخودی، جلد: تیماج سرخ یک‌لا ضربی، 34ص (37-70)، اندازه: 13×18سم [ف: 11-302]