اشعار و منشآت

3. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2916-15/156 آغاز: این زرنگار قبه چه کز عکس بام ودر ×× اندوده است قبه افلاک را به زر/ این مرتفع بنا چه که صف نعل آن ×× بر صدر آسمان به حقارت کند نظر؛ انجام: حسرت که باش آچوب از اقيل ×× كوز يا شله حيدری رضا قيل / تحریر مصائب بلا قيل ×× بورتيه ده هيچ سوات ادلار جمع کننده این جنگ است که شاعر بوده و «سالک» تخلص می‌کرده، اصالتاً از ایران، ولی جو زمانه او را ساکن هند کرده است. در این جنگ اشعار شعرای فارسی‌زبان و یک مثنوی و چندنامه از خود که به معاصرینش نوشته جمع‌آوری نموده است. فهرست مطالب جنگ چنین است: اشعاری از صباحی، صبا، فریدالدین احول اصفهانی، عبدالرزاق، اوحدی مراغه‌ای، سلمان ساوجی، ترجیع‌بند حرم، مثنوی از صاحب جنگ در شکایت از روزگار وی (درسه صفحه) درآن می‌گویند که زمانه وی را به هندوستان کشانید با تلخص «سالک» آنجا که گوید: «فروبند سالک لب از گفتگو ×× که این آب هرگز نیاید به جو»، اشعاری از مهدی بیک شقاقی، ترجیع بند هاتف، شیر و شکر شیخ بهایی، اربعون سورة منتخب من تورات، خطبه روز عید غدیر، اشعاری از: لمان و جامی؛ خط: شکسته، نستعلیق، کا: سالک، تا: 1239ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 77گ، مختلف السطر، اندازه: 11×21سم [ف: 3 - 1266]