اشعار و حکایات

3. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 431/3 قصایدی است عربی با مختصات زیر: 1- قصیده‌ای به قافیه تاء که به تاریخ 9 ربیع الاول 1280ق سروده شده، 2- قصیده‌ای از سید علی خان نام در مدح والدش «به قافیه راء» به تاریخ 1280ق، 3- قصیده‌ای از علی بن الجهیم در مدح متوکل عباسی، 4-قصیده‌ای که برخی آن را از سموئیل بن عادیا و گروهی از شریح و جمعی از عبدالملک بن عبدالرحیم حارثی و بعضی از جلاح الحارثی می‌دانند، 5- قصیده‌ای از عمر بن حصین عنبری در مرثیه اباحمزه، 6- قصیده‌ای از ابن نباته مصری. غیر از این قصائد داستان‌های فکاهی چندی از بزرگان عرب در حواشی این کتاب آمده است؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: سال‌های 1280 و 1281ق، جا: تهران؛ کاغذ: فرنگی الوان، جلد: تیماج قرمز، مقوایی، رویه ساغری، 13ص (79-92)، 15 سطر (9/5×17)، اندازه: 16/5×21سم [ف: 1 - 412]