اشعار

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15324/3 آغاز: آغاز: سعدی شیرازی: اگر تو فارقی از یاد دوستان یارا ×× فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را /کسی ملامت وامق کند بنادانی ×× عزیز من که ندیده است روی عذرا را ... آغاز مقطعات: ما بندگان حضرت شاه ولایتیم ×× ثبت است بر جریده عالم دوام ما؛ انجام: رشید و طواط: دلداری و دل همه از عشق فریبی ×× جانانی و جانرا همه در وعده گذاری / هرگز نرسد از تو دل من بنوازش ×× با عادت خوبان نبود بنده نوازی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1201ق؛ در پایان دو بیت شعر از خواجه نصیر طوسی است به خط دیگری: «نظام بی نظام گر کافرم خواند ×× چراغ کذب را نبود فروغی / مسلمان خوانمش زیرا که نبود ×× سزاوار دروغی جز دروغی»، اشعار دو ستونی با ستونی به چلیپا پیرامون آن؛ تملک: ابن محمد کاظم صدرالافاضل در 1305؛ مهر: ابن محمد کاظم صدرالافاضل «عبده لطفعلی» (هشت گوش)؛ جلد: تیماج کرم قهوه‌ای ضربی، 67گ (183-249)، 14 سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 43 - 20]