اشعار

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5927-29/267 آغاز: بالا کرکه میل اولای پستی ×× وردیکلانن دروازه هستی / بیقدومی کرده ای بدی هزار طرز ×× زانوی امیدت ناورد او لرز؛ انجام: از زلف مشکبار بر این روی گلعذار ×× گر کوتهست کوتهی از وی عجب مدار/ شب دربهار میل کند سوی کوتهی ×× چون شب آمد وزان روی چون بهار بیاضی است که در آن اشعار کردی از چند شاعر مانند، صالحی، یوسف، معدوم داخی، ولی دیوانه و اشعار فارسی از چند شاعر، مانند سعدی، ملولی، ابراهیم و وفایی تحریر شده است؛ خط: شکسته، نستعلیق، کا: علی، تا: 1312ق، جا: سلمانیه برای ملافتح الله خطیب؛ 98گ، مختلف السطر، قطع: بیاض رقعی، اندازه: 6×13سم [ف: 3 - 1261]