اشعار

65. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12925 آغاز: دیباچه، شغل نگارنده این سطور یا صاحب این کتابچه مستلزم مسافرت دائمی ... انسان لا محاله باید زندگانی کند؛ انجام: در نظام انفرادی و اجتماعی معاش و معاد دین و دنیا نجات یابید و السلام علی من اتبع الهدی ... میرزا علی الاصفهانی. مجموعه‌ای است از اشعار و مطالب اخلاقی متفرقه به فارسی و عربی، بعضاً دستخط رجال علمی ادبی معاصر حسین کی استوان، که ایشان در حین مسافرت و ملاقات‌هایی که از سال 1315 تا 1362 با آنها داشته تهیه و جمع‌آوری نموده است. در دیباچه می‌گوید: «در طول اقامت شهرستانها بزرگان و دانشمندان و شعرا و مردان با تقوایی را ملاقات و از فیض حضورشان بهره مند گردیدم ... بهر حال دریغم آمد که از این مجالستها برای زندگانی خود سرمشق و دستوری نگیرم». بعضی از این افراد که در این دفتر، نوشته و اشعاری به یادگار گذاشته اند عبارتند از: محمد جواد بن محمد تقی متخلص به افسر الشعراء خوانساری (غزلیات، قصیده و مخمس)، کیهان (غزلیات)، غزلیاتی از حجة الاسلام محمد جواد صافی گلپایگانی متخلص به «صافی» منقول از کتاب گنجینه گوهر و ترجمه کلمات عبر و بحر اللئالی و الدرر فی مدایح الامام الثانی عشر، غزلیاتی نیز از لطف الله صافی گلپایگانی با تخلص «لطفی» فرزند محمد جواد صافی گلپایگانی، رباعیات و غزلیاتی از علی صافی گلپایگانی متخلص به «صفا»، غزلیاتی از محسن زند وکیلی متخلص به «کاوه» با عناوین «ضحاک دل»، «تاراج آذر»، «شاهد قدسی»، «خاک پا»، غزلی از اسدالله سهیلی گلپایگانی؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: حسین کی استوان، تا: 1361ق، واقف: حسین کی استوان، آبان ماه 1348؛ کاغذ: مشقی، جلد: مقوایی، 29گ، مختلف السطر، اندازه: 17×21/6سم [ف: 17 - 334]