اشعار

2408. قوچان؛ سلطان ابراهیم؛ شماره نسخه: 59 آغاز: ز فوج و پیل و کنج پیل بلا ×× بملکش رهنمون شد تخت والا / ز روزش رفته نصفی با همین سال ×× ز هجرة شصد و پنج بود آن سال؛ انجام: چو باشد بیستونی بر سر بام ×× ستون گر هست زیرش گیرد آرام / غم کس هر کسی را در نگیرد ×× که مهمان زله غم بر نگیرد دارای چند مثنوی بدون عنوان که دریک مجموعه جمع آوری شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول مشکی و مذهب و لاجورد؛ 50گ، 14 سطر، اندازه: 10×17سم [ف مخ]