اشعار

2298. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1987-11/87 آغاز: دوشم ندا رسید ز درگاه کبریا ×× کای بنده عجز گیر بهتر ازین عجز باریا / خوانی مرا خبیر خلاف تو آشکار ×× وافی مرا بصیر خطای تو بر ملا؛ انجام: الا و منطقنا قاصر من التفصیل ×× لذا اختصرت بذکر الله علی الاجمال جنگی است که مسوده شاعری بوده و او اشعاری را از خود و دیگران در آن تحریر نموده است. شاعر در اسفراین سکونت داشته و در این جنگ اشعاری را از شاعران آن دیار درج نموده است. اسامی شاعرانی که اشعارشان در این جنگ آمده عبارتند از: حبیب، سالک که در جایی قطعه ای به زبان روین سروده است، شایق درویشی که یکی از غزلیاتش را در سال 1311 تحریر شده است، یزدان قلی خان متخلص به عاشق، میرزا آقا جان مستوفی، قصیده گلشنید در مدح گل محمد خان، عارف، رباعیات خیام، اغلب قطعات و قصاید و غزلیات این جنگ از شایق و سالک و عارف است که گویا همه اسفرائنی بوده اند، همچنین در آن تاریخ تعمیر عمارت امام زاده اسحاق در سال 1274 به نظر ذکر گردیده، و قصیده ای در جلوی میرزا عبدالجواد حسینی به مسند قضاوت و قصیده ای در وصف اسفرائین درج شده است، این جنگ بین سالهای 1270 - 1315ق تحریر شده است؛ خط: نستعلیق و تحریری، کا: به خط چند شاعر، تا: 1315 - 1270 ق، جلد: مقوا با نقش گل های صورتی عطف پارچه، 206گ، مختلف السطر، اندازه: 18×24سم [ف: 3 - 1235]