اشعار

2207. مشهد؛ اصغرزاده، سید علی اصغر؛ شماره نسخه: 10 آغاز: معذور دار اگر بنیوشی زما دروغ ×× زیرا که هست شیوه ما اشقیا دروغ؛ انجام: گویند تا که معشر بی شرم شاعران ×× ابنای دهر را به ثنا و هجا دروغ / در شهر شیعیان تو ای صدق پیشه شیر ×× بادا همیشه هم نفس کیمیا دروغ. سپس مقدمه دیوانی از قاآنی، درهامش آمده: سپهر این نامه چون بنوشت گفت از بهر تاریخش ×× براهین العجم تاریخ طبع شاعران آمد قصیده مدیحه شیخ جابر کاظمی، مدیحی از محمود خان مستوفی نظام، شعر مولانا لطف الله نیشابوری، حاج غلامعلی وزیری طایر، هفت بند بنام بهاریه، خمریه، قماریه، شکاریه، مطربیه، شیخیه از نقیب الملک شیرازی.سپس مرثیه از میرزا محمود خان منشی باشی، تاریخ بنا و قطعه برای احمد بن سید سجاد از صبای کاشانی، خلد برین، میرزا مشتری، مدیحه از سرخوش، مرثیه سلمان ساوجی، خلد برین: وحشی (15 گ)، قصیده دروغیه نزدیک به یکصد بیت از سرخوش؛ بی‌کا، بی‌تا [نشریه: 5 - 615]