اشعار

1790. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7078 آغاز: بعد از صحایف انشای محمدت الحمدلله الذی انزل، علی عبده الکتاب؛ انجام: ای دم بدم بخون هلالی کشیده تیغ ×× مسکین چه کرد موجب چندین ملال شامل اشعار گوناگون در حکایات و قصص و پندیات از شعرای گوناگون است. مؤلف در اول کتاب و همچنین در حواشی برخی صفحات چندنامه خود را آورده و یکی از این نامه‌ها را به نام «نورالدین حاج محمد» نگاشته است. اسامی شعرائی که شعرشان در این جنگ آمده عبارتند از: جامی، مولوی، حافظ، سعدی، سهیلی، اصلی، هلالی، آصفی، مؤمن، خسرو دهلوی، امینی، بنایی، صالح، امیر شاهی، مسیح آذری، کاتبی، امیری، آهی، صبوری، معزی، شفایی، خواجه شهاب الدین بن عماد، خواجه عصمت بخاری، حیرتی، یقینی هروی، کاکلی عرب، محمد مؤمن میرزا، شرف یزدی، عماد کرمانی، خیالی، جمال، عبدالله انصاری، علی شهاب، موسوی، فراقی، غریبی، خواجه اشرف، خواجوی کرمانی، خواجه کمال، مفلیسی، اویسی، نثاری، ابن یمین، رقیب، حامی، امیر حسین، حسن قندهاری، مشهدی، انیسی، میر هشام، نادری، صبحی، بایسنقر میرزا، اسیری، ریاضی، صنیعی، صانعی، فصیح الدین، شیخ نجم، هاتفی، حسن میرک، نرگس، غاری، سلطان قلیخان، ابن حسام، قاضی سبحان، مغری خردوی، خواجه ظهیر، جمال الدین سلمان، حکیم انوری؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: تیماج زرد، 206گ، 15 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 25 - 87]