اشعار

1732. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 7591/3 آغاز: بسمله الله خیر الاسماء قصیده بدیعه که در توصیف و تمدیح قلیان تریاک مسمی به وافور نو ظهور گفته شده و هی هذه. مژده که دیگر جهان تازه و معمور شد ×× جان و دل مردمان خرم و مسرور شد / طرح نو انداخت دهر رسم کهن دور شد ×× معروف آمد رواج، منکر محذور شد / تا که ز مظلوم این بدیعه منشور شد ×× نوبت می‌درگذشت دولت واپور شد؛ انجام: بند آخر: خوشا کسی کز جهان کفاف دارد معاش ×× چهار دیواری و دلی زغم بی خراش / همدم دانا دلی کم سخن و خواجه تاش ×× سماور و قند و چای شاهد رندی قلاش / چو نیست مظلوم را این چه خروشد به فاش ×× نوبت می‌درگذشت دولت واپور شد قصیده بدیعه است با ترجیع بند درباره وافور، منظوم، در 21 بند؛ خط: نسخ، کا: محسن بن عبدالکریم، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی ضربی لایی، 3گ (133-136)، 20 سطر (6×16/5)، قطع: ربعی، اندازه: 14×21/5سم [ف: 16 - 644]