اشعار

1626. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4067 آغاز: باز این چه جوانی و جمال است جهان را ×× وین حال که نو گشت زمین را و زمان را؛ انجام: ناصر تو منم را ز سر خویش بدر کن ×× دیدی عقابی که منم کرد چها خواست / روزی ز سر سنگ عقابی بهوا خواست ×× از بهر طمع بال و پر خویش بیاراست منتخب از اشعار ناصر خسرو، انوری، و حافظ و قسمت اول آن از قصاید انوری می‌باشد و گویا به‌خط شیدای اصفهانی باشد، و اشعاری از کمال الدین محمود قاضی، رکن الدین، امیر قطب الدین، سلطان طوطی، فیروز شاه، بدیع منشی، جلال الدین ابوالفضل، بوطالب نعمه، و در میانه قصیده‌ای از زبان اهل خراسان بخاقان؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: 6 جمادی الاول 1331ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، اندازه بیاضی حاشیه زر، 173گ، 8 سطر (4×8)، اندازه: 6/5×12/5سم [ف: 11 - 65]