اشعار

1564. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 540 آغاز: هر کس بزبانی صفت حمد تو گوید ×× مطرب بغزل خوانی و قمری به ترانه. پس از حمد حضرت معبود و درود بر پیغمبر محمود و آل طاهرین او علیهم صلوات الله الملک الودود ... وجود مبارک خسرو بیهمال این عصر ... ناصر الدین شاه ... لهذا این ذره بی مقدار در این اوان که عطف عنان فیروزی نشان از سفر فرنگستان بسمت ایران و مقر سلطنت خویش می‌فرمایند برسم تهنیت بر وجه مناسب چند غزل از واردات خاطر حضرت لسان الغیب خواجه شمس الدین محمد حافظ و افصح المتکلمین شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی علیهما الرحمه و الرضوان در این اوراق بر می‌نگارد که بدین وسیله خویش را در سلک مادحین ذات اقدس همایونی در قلم آرد. حافظ آن روز طربنامه عشق تو نوشت ×× که قلم بر سر اسباب دل خرم زد؛ انجام: گر او نظر فکند سعدیا بچشم نواخت ×× بدست سعی تو با دست تا نه پیمائی شامل 6 غزل از حافظ، 5 غزل از شیخ سعدی شیرازی و یک مقدمه منثور شرح تقدیمی این مجموعه به پادشاه وقت است؛ خط: نستعلیق عالی، کا: محمود بن مصطفی موسوی مستوفی، تا: 1307ق؛ مجدول، با دو سرلوح مذهب مرصع؛ کاغذ: فرنگی شکری رنگ، جلد: تیماج یک لائی روکش مخمل سبز چمنی سجاف تیماج لاکی، 14ص، 10 سطر، قطع: ربعی، اندازه: 14×21/11سم [ف: 4 - 1099]