اشعار

1472. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12936 آغاز: اکبر میا بهر خدا با کفن نزد مادر ×× منما مشوشم دیگر چون طره معنبر؛ انجام: حال آنکه خواجه با آن ادراک را کسی بنایست اشعارش را رد نماید و او را بد اعتقاد بخواند و السلام مشتمل است بر نوحه ای از زبان حال ام لیلا، و مثنوی مفصلی از «آمدن حضرت حسین علیه السلام از حرم محترم به جانب عراق و شرح حال پر ملال» تا «مراجعت فرنگی در صف کفاره و مناظره با ابن سعد نابکار و شهادت آن بزرگوار»، آغاز مثنوی: «بسمله، دارم از ناسازگاری زمان ×× داستانی از جفای آسمان»، انجام مثنوی: «نیستم حالت که آرم بر ملا ×× بیش از این از داستان کربلا»، و ترکیب بندی از مضطر در سوگ امام حسین و اهل بیت (ع)، و شرح نسبتا مفصلی از غزل حافظ «دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند»، و مختصری از عروض در تشخیص بحور در یازده صفحه، و در انتها صفحاتی در باب اصطلاحات عرفا و اهل محبت و شرح بعضی ابیات غزل‌های حافظ ضمیمه می‌باشد؛ خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، بی‌کا، تا: قرن 14؛ در پشت صفحه کتاب خط حیدرقلی کابلی مشهور به سردار کابلی و پسرش نور محمد دیده می‌شود؛ واقف: حسین کی استوان، آبان ماه 1348؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا با عطف و گوشه تیماج، 148گ، 17 سطر، اندازه: 10/5×18/3سم [ف: 17 - 90]