اشعار

1313. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8919/48 آغاز: ای مبارک جنبش کلک وجود ×× ای همیون موچه دریای جود / ای یگانه گوهر بحر قدم ×× در تو پیدا معنی نون و القلم؛ انجام: رنجها را از وجودش دور دار ×× گنجها از بذل جودش عور دار/ تا جهان باشد جهان را شاه باد ×× دست غیر از ملک او کوتاه باد. انجامه: «بتاریخ چهارم شهر رجب 1286 در آستانه مطهره امامزاده علی اکبر در قریه چیذر شمیران واقعست در عالموحدت و تنهایی باتمام رسید». شاعر از بدی زنش شکوه می‌کند و ظاهراً این مثنوی را در این باره سروده و شاید مرادش از هفت سال در زندان بودن، هفت سال زندگی زناشویی‌اش است: «هفت سال است این که در زندان درم ×× زیر پتک چرخ چون سندان درم» (400پ)، وی چند حکایت در همین موضوع آورده است، در اواسط منظومه از نشاط (401ر) و در پایان از محمد شاه غازی (1250- 1264ق) یاد کرده و او را ستوده است (403پ)؛ خط: نستعلیق و شکسته، کا: محمود بن جلال الدین محمد نصیر قلندرشاه خویی، تا: 4 رجب 1286ق، جا: آستانه مطهره امامزاده علی اکبر در قریه چیذر شمیران؛ در نسخه با نام «مثنوی مرحوم میرزا مهدی اعلی الله مقامه»؛ کاغذ: فرنگی نازک الوان، جلد: میشن قهوه‌ای ضربی، با ترنج و سرترنج و جدول، پشت هر دو دفه جلد اشعاری از قاآنی و مولوی نوشته شده، 5گ (399ر-403پ)، اندازه: 12/8×21/5سم [ف: 29/1 - 336]