اشعار

1250. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 11763 آغاز: بکدامین طرف ای سیل روانی تو که دیگر ×× خانه ای نیست که بنیاد وی از بیخ نکندی؛ انجام: فرداست رهی گشته در آن شارع و اکفاه ×× این قصه در افواه خواص است و عوام است گزیده‌ای است از اشعار شاعران پیشین و متأخر مانند ابوعلی سینا، بابا طاهر عریان، سعدی، حافظ، هاتف، مجمر، مشتاق اصفهانی، میرزا ابوالحسن یغما، میرزا محمد سعید، پرتو و قاآنی. جامع - که کاتب نسخه نیز هست- آنگاه که شعر قاآنی را نقل می‌کند جمله دعائیه «طول الله عمره» را می‌آورد، لذا انتخاب اشعار بیاض مزبور در زمان حیات قاآنی یعنی نیمه اول قرن سیزدهم صورت پذیرفته است؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: 1270ق؛ افتادگی: آغاز؛ سطور چلیپا، سال کتابت ظاهراً قبل از سال 1270 هجری که سال وفات قاآنی است؛ واقف: باقر کتابچی؛ کاغذ: نباتی آهار مهره، جلد: تیماج، 141گ، اندازه: 6×13سم [ف: 9 - 95]