اشعار

1215. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 14259 آغاز: ای فدای تو هم دل و هم جان ×× وی نثار توست همین و همان؛ انجام: کس نیست که سوزد دلش از بهر دلم ×× سوزد دل من مگر برای دل من مشتمل است بر ترجیع بندهای هاتف و نور علی شاه با مطلع زیر: «بزم ما بزم عاشقان باشد ×× نقل ما نقل عارفان باشد/ ای آنکه طلب کنی خدا را ×× آئینه حق شناس ما را»، شاه نعمت الله با مطلع زیر: «ای ز مهرت دل خراب آباد ×× و زعمت جان مستمندان شاد»، جامی با مطالع: «ای روی تو ماه عالم آرا ×× چون ماه زپرده روی بنمای، ای بروی تو چشم جان روشن ×× وز فروغ رخت جهان روشن، صبحدم باده شبانه زدیم ×× ساغر عیش جاودانه زدیم»، و قدسی، و همچنین مثنویات و قطعات و غزلیات و رباعیاتی از نور علی شاه، حاجی لطفعلی بیگ آذر (مثنوی گل و بلبل)، سید حسین تجلی، جامی، سعدی، شرر، باباطاهر، رفیق، ذبیحی، فروغی، سرباز، مشتاق، قاضی شریف (بیمار و طبیب)، بیدل (قطعه ای در خصوص طلبیدن شواهد قریش جناب خیرالنساء زهرا علیها السلام را به عروسی ...)، میر ابوالفتح متخلص به اشراق (در تسلی دل)، کامی، هلالی، خرم، سروری، فایض، کلیم، و غیره؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: فتح الله، تا: 1261ق، کاتب و جامع فتح الله، مجدول، دو ستونه؛ واقف: سید محمد باقر مولوی عربشاهی سبزواری، محرم 1405؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج ضربی قهوه‌ای، 130گ، 8 سطر، اندازه: 11×17/5سم [ف: 17 - 86]