اشعار

1190. تهران؛ لغت‌نامه دهخدا؛ شماره نسخه: 39/2 آغاز: در جویبارها که نوشت این نگارها ×× کایدون پر از نگار شد این جویبارها - میانه: بندم عماری برهیون آیم ازین ویران برون گیرد بویران اندرون کس جای هر گز چون جعل؛ انجام: تا بامداد سوی رز آمد خزان خزان ×× شد بر مثال دشت بر یشم از ان وزان / از بهر خدمت تو شب و روز بر زمین ×× گردون نهاده کردن و بوسه دهان دهان شعری است که به‌فرموده فرج الله خان نوشته شده؛ خط: نستعلیق ریز، کا: جعفرقلی، تا: دوشنبه 13 محرم 1256ق، جلد: تیماج سبز با ترنج سر ترنج مقوایی درون قهوه‌ای، ربعی. [نشریه: 3 - 35]