اشعار

1182. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3513 آغاز: باز این چه فتنه بود که از سر گرفت جنگ ×× شد آشنا بشیشه دلها دوباره سنگ؛ انجام: بگریه گفت که در خاک آستانه ما ×× بسان خاکی خونبار صد هزار نگر مرثیه است و سوگواری خاندان پیغمبر (ترجیع بند و نوحه و رباعیات و مناجات و منقبت و حدیث منظوم و مخمس در غصب خلافت) و نامه‌ای به نظم در پاسخ سید محمد در بندی به‌طریق تغزل و ترجیع‌بند مورخ 1253 و قصیده در ستایش امام رضا و تخمیس مرثیه صباحی در چهارده بند و تخمیس دوازده بند محتشم؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: پایان جمادی الاول 1254ق، به‌خواهش جعفر بیکا پسر علی خاص بیک؛ در پایان شعر میرزا حسین فرزند خاکی است در 47 بیت در مرثیه به‌خط پدر که از خواننده می‌خواهد که برای پسرش دعا کنند مورخ 1260؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی ضربی، 76گ، 15 سطر (7×13)، اندازه: 12×19سم [ف: 12 - 2520]