اشعار

1068. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/6 کر آغاز: که دارد چون تو یاری نازنین و مهوش و دلبر گل اندام دل آرام و می‌آشام و پری پیکر لب و دیدار و قد و زلف و لفظ خوب گفتارت شراب و شاهد و شمع و شب و شیرینی و شکر؛ انجام: الا تا بگذرد سال و مه و روز و شب هفته ×× بکام و خواهش و طبع و مراد و آرزو یکسر/ ترا هر سال و ماه و روز و شام و هفته با ×× بقاء دولت و اقبال و ملک آرائی و کشور قصیده‌ای رائیه در مدح مولی الموحدین حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) است که در 29 بیت سروده شده است. شاعر در بخشی از قصیده خود آورده است: «همیشه یاورت بادا همیشه رهبرت بادا ×× شه اژدر در صفدر امیرالمؤمنین حیدر/ شهی کز آدم و نوح و خلیل و عیسی و موسی ×× ز قدر و رفعت و جاه و ز عز و شأن بود برتر»؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه قرن 13؛ مجدول به طلا؛ کاغذ: ترمه نازک سبز مغز پسته‌ای، 3گ (12پ-14ر)، 12 سطر، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2 - 126]