اشعار

954. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 15032 آغاز: من کلام شیخ شیوخ سعدی ... ×× اگر تو فارغی از حال دوستان یارا؛ انجام: پیچیده بروی آب دود سیهی ×× آتش بمیان آب افتاده مگر. مشتمل است بر منتخباتی از غزلیات و قطعات و رباعیات و ترجیع بند و مثنوی از شاعران متقدم و متأخر مانند: سعدی، جامی، حاجی لطفعلی بیگ آذر، آقاتقی قمی متخلص به صهبا، میرزا طوفان، خاقانی، آقا محمد عاشق، مشتاق، وحشی، شیخ ابو سعید ابوالخیر، مولوی، میرزا عنایت الله، عزت و مثنوی پیر و جوان میرزا محمد نصیر میرزائی و نیز اشعاری از مشهدی حسین مداح متخلص به اعمی که در انتهای نسخه با خطی مغایر نوشته شده؛ خط: شکسته نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: اواخر قرن 13؛ دو ستونه، مجدول؛ واقف: محمد تقی فروزان، مهر 1364؛ کاغذ: حنایی کمرنگ، جلد: اسقاطی، 125گ، اندازه: 6/2×13/8سم [ف: 17-53]