اشعار

937. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4818/6 آغاز: مکن در جسم و جان منزل که این دون است و آن والا ×× قدم زین هر دو بیرون نه نه اینجا باش و نه آنجا؛ انجام: ... تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح ×× همه شب منتظر مرغ سحر خوان بودم / سعدی از جور فراغت همه روز این گوید ×× عهد بشکستی و من بر سر پیمان بودم منتخبات اشعار عرفانی است قصیده و غزلیاتی از سنائی، حافظ شیرازی، سید نعمت الله کرمانی، سعدی شیرازی؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: آهار مهره فرنگی، جلد: میشن قرمز ضربی، 15گ (209پ-224پ)، 16 سطر، اندازه: 14/2×21/6سم [ف: 8 - 103]