اشعار

904. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3415-17/195 آغاز: دی اسب مرا گفت در اینت چه شک است ×× که اصطبل تو از زاویه‌های فلک است / نه آب در او نه سبزه نه کاه نه جو ×× این جای ستور نیست جای ملک است؛ انجام: چون بیفزاید می‌توفیق را ×× قوت می‌بشکند ابریق را / آب گردد ساقی وهم مست آب ×× ختم شد والله اعلم بالصواب شامل اشعاری از: سعدی، حافظ، ملای روم، آذر، عاشق، سحاب، جامی، هاتف، میرزا صادق تفرشی، نظیری و ابوالحسن یغما؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مجدول؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 86گ، 10-12سطر، قطع: بیاض رقعی، اندازه: 8×18سم [ف: 3- 1234]