اشعار

734. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8177 سفینه ای است که اگر بتوانیم آن را دسته بندی کنیم در سه قسم تدوین شده: الف: غزلیات، ب: مخمس، مسدس و غیره، ج- رباعیات و مفردات. احتمالاً از «دبیری» تخلصی که شعرش در مدخل 77 معرفی شده است. این سفینه باید در مناطق ماوراء النهر مثل بخارا یا حوالی آن تدوین شده باشد و برخی شاعران آن را اگر در منابع دیگر یافت نشود، باید به این مناطق متعلق دانست. نوع خط و کتاب آرایی نسخه نیز این مدعا را ثابت می‌کند. زبان غالب فارسی و سپس ترکی خاص ماوراء النهر (جغتایی) است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ فهرستی تفصیلی در هجده برگ به آغاز نسخه روی کاغذی متفاوت الصاق شده که البته خط و آرایش آن شبیه اصل نسخه است، مجدول، اوراق دارای رکابه، سرلوح‌هایی به سبک همان مناطق (که بسیار ساده و بدون قرینه‌های دقیق است)، روی برگ عنوان نام «ارشادی» با خودکار هست که شاید هدایت ارشادی، کتابفروش سالهای اخیر در تهران باشد، در محل اضافه برگ 102ر، تاریخ جلوس جنابخانی با ماده تاریخ «نصر من الله و فتح قریب»، 1303 آمده است، یادداشت غلام رضا میر آخور، صاحب آن مهر بزرگ هم در برگ 203 جداگانه هست به تاریخ 1327؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 234گ، 11 سطر (راسته) و 10 سطر (چلیپا)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 402]