اشعار

728. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 96/2-فیروز شامل: مثنوی از طوفان جریبی (ص 229-230)، آغاز موجود: «بهار آمد و گل ز گلبن دمید ×× دگر تا به بلبل چه خواهد رسید»، پایان: «چه طوفان فرو ریخت بال و پرم ×× پریدم ز بس در هوای تو من»، مثنوی قاصد صبا از طوفان (ص 232-237). آغاز: «چند از این طول سخن در مثنوی ×× گوش کن طوفان کلام مولوی/ شرح این هجران و این خون جگر ×× این زمان بگذار تا وقت دگر»، مثنوی صفات العاشقین هلالی (ص 237-240)، آغاز: «فلک یک قطره از دریای عشق است ×× جهان یک خیمه از صحرای عشق است»، قطعه در حکایت اصمعی (ص 241-242) دارای 22 بیت، آغاز: «عارف اسرار شیخ المعی ×× سالک راه طریقت اصمعی»، قطعه‌ای چند از چند مثنوی در عشق (یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و شیرین و فرهاد) از نظامی و اهلی شیرازی (242-252)، پیر و جوان میرزا نصیر اصفهانی (252-260)، مثنوی آذر بیگدلی (260-271)، قطعه‌ها و غزل‌هایی از سعدی، نظامی، امیر خسرو دهلوی، عاشق، محتشم، ازل، احمد میرزا نیازی، مانی نقاش، ملا حسین رفیق، هلالی، بابا طاهر (رباعیات ص 317-326)، فضولی، ثنائی، خیام، آقا حسین مشهور تخلص، آقا حسین الهام، میرزا جعفر راهب، میرزا حیران، فیروز، غیرت، مشتاق صافی، خیام (پراکنده) فضل علی بیک، طوفان، هاتف (272-336)؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: میرزا مهدی فراهانی، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: روغنی (بیرون و اندرون)، 107ص (229-336)، قطع: خشتی، اندازه: 12/5×20سم [ف: 21 - 231]