اشعار

552. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2331 آغاز: باز برخاست نسیم از شکن زلف یار ×× نو عروسان چمن را شده برگ آینه دار؛ انجام: ما آینه ایم و هر که در ما نگرد ×× هر نیک و بدی که بیند از خود بیند شامل: پنج قصیده در وصف بهار و طبیعت و دستار و چندین قطعه و غزل و رباعی در 750 بیت که اغلب از شعرای قرن 11 و 12 است (1-62)، دیباچه دیوان نصیر، 8 قصیده، دو ترجیع بند، و چندین قطعه و غزل و رباعی از نصیر در حدود 600 بیت (65-118)، 11 قصیده، دو ترجیع بند، دو ساقی‌نامه و چندین قطعه و غزل و ربعی از سلیم در 1200 بیت (263-369)، دو قصیده و یک ترجیع‌بند و یک مثنوی از ابو تراب بیک جوشقانی در 340 بیت (370-393)؛ 370 رباعی از مؤمن یزدی (394-468)، 278 رباعی از میر مغیث محوی همدانی (469-525)، 150 رباعی از عارف؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ مجدول، مذهب، با سرلوح مذهب مرصع کار هند؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سیاه ضربی، 556ص، 15 سطر (16×7/5)، اندازه: 13×23سم [ف: 8 - 38]