اشعار

416. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4124 آغاز این سفینه شعر فارسی از رباعیات و ساقی‌نامه و ترجیعات و جز اینها، «رباعیات مومن حسین یزدی» است، در پایان آن آمده: «به مضمون صدق مشحون المامور معذور حسب الاطاعه صاحب سفینه بی قرینه و این محب دیرینه یعنی مورد مواهب واهب ذو المنن مرکز دائره فکر و سخن اعز المخادیم میرزا ابو الحسن حفظه الله تعالی به‌تاریخ شهر جمیدی الاول 1096 بتضییع صفحات پرداخت. العفو عند کرام الناس مامول 12». چنین است نام سرایندگان: مومن حسین یزدی (رباعیات)، محوی، سحابی، سلیم، اقدسی، نوعی، صادقی بیک، ضیاء (ص 10)، میرزا فصیحی، شفائی، طالب، نظامی، فیضی، غیاثای اصیل لاهیجی، ابوتراب بیک، ملا حزنی (ص27)، محمد جان قدسی مشهدی، مرشد بروجردی، نقی، شانی تکلو، فردوسی (ص37)، خاقانی، خصمی، جامی، حسن دهلوی، اسدی، میرزا ملک مشرقی (ص39)، شریف بیک، آقا رضی صفاهانی، میر محمد معصوم، زمانای زرکش، سنجر، عرفی، فغانی، آصفی، ظهوری، طالب (ص45)، کاتبی، شاپور، طبعی، انیسی، اعلی قمی، قاسم بیگ حالتی، ملک قمی، لطفا، میر ظریفی، نحیفی، محبی، بیاتی قزوینی، سائلای اردوبادی، آفتی، ولی دشتی بیاضی (ص47)، غیاثا، میرزا نظام، ملا کرمی، عزیز بیک ناظر، شیخ بهائی، شیخ سلمان ساوجی، فردوسی، هاتفی، جعفری، انوری، فضولی، میر ابوالحسن فراهانی (ص50)، نجاتی استرآبادی، لسانی، میر رضی الدین محمد (ساقی نامه)، ملا ابو القاسم امری (ساقی نامه)، نظیری نیشابوری (ترجیع) (ص66)، میر حضوری قمی، مغربی، وحشی (ص80)، پرتوی، شیخ ابوالقاسم، میر ظریفی، میر والهی قمی (ص130)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمادی الاول 1096ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی زرکوب، 96گ، 16 سطر (11×22)، اندازه: 15×24سم [ف: 13 - 3104]