اشعار

217. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9559 آغاز: ملا درکی قمی: بدور حسن تو هر دل که بود پرخون ×× ستم تو کردی و تهمت بنام گردون؛ انجام: قیامت می کند روز جدیی ×× قیامت شد نمی دانم کجایی جنگ اشعار فارسی است که به ترتیب الفبایی تخلص شاعران، در نیمه اول قرن 11 تنظیم شده است: چنان که از شیخ بهایی با عنوان «شیخنا بهاء المله دام ظله العالی» یاد می‌کند و در برخی موارد اشاره به خط شاعر در این نسخه درج شده مثلا «ملکی» در جمادی الاولی 1033 به خط خود اشعاری نوشته است. برگ‌های نسخه در صحافی جابه جا شده و تنظیم کتاب به هم ریخته است. اسامی شعراء به ترتیب فعلی موجود: ملادرکی قمی، درویش دهکی قزوینی، داعی آنجدانی، محمد زمان زمانی متخلص به مشهدی، زلالی خوانساری، محمد تقی کفاش، ساغری، مولانا محمد علی سالک، سلمان جابری، میر حسین سهوی تبریزی، سخی، اهلی شیرازی، امیری سبزواری، اسیری، اشرف، اهلی خراسانی، امتی مشهدی، اقدسی، میر الهی همدانی، اختری یزدی، اختری خراسانی، میر محمد باقر دام ظله، انیسی کتابدار شاملو، حسامی مراغی، میر ابوالحسن فراهانی، حشری تبریزی، حیدری تبریزی، حزنی اصفهانی، حجابی، حیتری، حسابی نظری، حقیری تبریزی، ختایی، بابا خندان ترکستانی، حکیم، میر حصوری قمی، خاتمی، خضری خوانساری، خضری تبریزی، انسی ذوالقدر، مولانا ابن فتوح ساوی، اوحی شیرازی، اشکی، لشیخنا بهاء الملة، دام ظله تعالی، بکتاش، پیامی، بنایی، ملامحمود لنگرودی بهتی، تشبیهی کاشی، خواجه حسین ثنایی، جعفری، جاوید، جنونی قندهاری، مولانا حاتم کاشی، حامدی شوشتری، خضری ترکمان، خضری قزوینی، داعی ولد مولانا ضمیری اصفهانی، ابوتراب بیکا، میرزا اسمعیل ایما، مولوی معنوی، ذوقی، حیدر ذهنی، خان خانان تخلص رحیم، خواجه محمد رضا، مولانا رضایی کاشی، قاضی ابراهیم داوری زمیر داوری، میرزا داود متولی، شرف الدین رشکی یزدی، رفعتی تبریزی، روشنی، زکی همدانی، حکیم رشدی قمی، شاه رضی آرتیمانی، رامی اردوبادی، رضایی مشهدی، رسمی لاهیجی، آقا رضی اصفهانی، رشکی همدانی، میر عجیبی، شاه صدر عذری دیلمی، عزتی، عتیقی سمرقندی، عتابی، عجزی تبریزی، عارضی، عایشه مصری، عارفی، مولانا غضنفر کاشی، غیوری، قلندر غازی، فارغ، غزالی مشهدی، میر عبدالغنی، غیرتی شیرازی، سروری کاشی، محمود بیک سالم، میرزا سخن میر میران، ستیزی جرپادقانی، طاهری، طبعی مشهدی، میرزا محمد زمان وصفی، همام تبریزی، طفیلی لاهیجی، طالب املی، عرفی شیرازی، محمد تقی قزوینی، فهمی کاشی، بابا فغانی، محمد بیک فسونی، میرزا فصیحی، قاضی احمد فکاری، فضلی جرفادقانی، فردی اردبیلی، فایضی خوانساری، قیدی شیرازی، حیدرک قانعی مشهدی، قدسی تفرشی، قدری قزوینی، قسمی، قاسم انوار، قراری گیلانی، محمد اسمعیل قزوینی، قربی دماوندی، کمالی سبزواری، کاکا قزوینی، گلشنی، گلخنی، کمال خجند، کامی لاهیجی، کاتبی، آصفی، خواجه یعقوب، ابوتراب بیکا سلمه الله تعالی، شاپور، مولانا شرمی قزوینی، شعیب جوشقانی، شکیبی اصفهانی، حکیم شفایی اصفهانی، شعوری مشهدی، ضمیری اصفهانی، صفی قلی بیک، صاحبی، صرفی ساوجی، صادقی بیک افشار نقاش، مولانا محمد علی تبریزی صابری، ضیایی، طوقی تبریزی، طاهر قزوینی، قاضی نور اصفهانی، مرشد بروجردی، میر سنجر کاشی، مولانا سحابی، قاضی نوری، نصری نیشابوری، نطنزی مشهدی، شیخ علی نقی کمره ای، بابا نصیبی گیلانی، نصیرا، نذری کاشی، ملک قمی، محوی اردبیلی، میرمنهی، مروی، ملک یطفور انجدانی، مقبول، محتشم کاشی، مقصود کاشی، میلی، میرزا قلی میلی، محرم مشهدی، مظهری کشمری، معانی، موسی رضای نقاش، ملهمی اصفهانی، میر مغیث محوی، ملکی، مطربی قزوینی، محرمی اردبیلی، حکیم رکنا مسیح، میر محمد مومن سماکی مردمی، میر نیازی، نجدی، نویدی طهرانی، وحشی، مولانا ولی دشت بیاض، مولانا وحشی کاشی، وارثی، وقوعی تبریزی، والهی قمی، شانی، لسانی تبریزی، کرمی، کسری، کاشی، سوزی ورامینی، شاپور تهرانی، مسلمی شوشتری، محی، همدمی کاشی، ساحری تونی، اهلی شیرازی، شانی تکلو، شهیدی، عهدی ساوجی. علاوه بر این فواید دیگری در ق 13 به نسخه اضافه شده از جمله: اشعار عربی از متنبی، بحر طویل شاهدا، بحر طویل عبدالعلی، چند تاریخ وفات از جمله وفات نازلو بیگم بنت ملاعبدالوهاب در 1253؛ انشایی از عبدالکریم حسینی و نوشته ای به یادگار از محمد کاظم؛ خط: نستعلیق، کا: جامع جنگ، تا: قرن 11؛ جلد: تیماج مشکی، 129گ، سطور چلیپایی، اندازه: 15×25سم [ف: 30 - 220]