اشعار

117. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2219 آغاز: بسمله/ شکر و سپاس و منت نعمت خدایرا ×× پروردگار خلق و خداوند کبریا؛ انجام: چندانکه رهد از طمع نفس تو خلق ×× با آنکه رهد نفس تو از خلق جهان / این کتابت که نسخه ایست بدیع ×× بهر فرزند عز الدین محمود/ پانزده روز رفته از رمضان ×× (سال 915 هجرت) کتابت من بود. عبارت است از غزلیات، رباعیات که از اشعار شعرائی چون: سعدی، امیر خسرو دهلوی، حافظ، حسن دهلوی، کمال خجندی، جامی، کاتبی انتخاب شده؛ خط: نستعلیق ممتاز، کا: سلطان محمود نور، تا: 915ق؛ مجدول زرین، صفحه اول یک سرلوح مذهب مرصع ممتاز، اشعار به‌طریق مورب و چلیپا؛ مهر: ناصر الدین شاه قاجار؛ کاغذ: بخارائی نخودی رنگ متن غبار زرافشان، جلد: مقوای ابره تیماج ماشی رنگ، 134ص، 14/5 سطر (مصرع) غزل و 12/5 سطر رباعی، قطع: ربعی، اندازه: 12/7×20/7سم [ف: 4 - 1097]