اشعار

101. شیراز؛ بنیاد فارس‌شناسی؛ شماره نسخه: 30 آغاز: چون زبانم باز ماند از کلام ×× دوستان را این بود مونس تمام / هست از یاران همینم التماس ×× کز دل آگاه و جان حق شناس؛ انجام: چون گذشت از هجرت خیر الانام ×× هشتصد و پنجاه و دو این شد تمام ... / باطنی کزیاد حق محمود شد ×× یاد هر کس کرد او پر نور شد/ ... ×× بشنو و در کار بندش والسلام/ ... ×× ختم شد والله اعلم بالصواب تمام شعرها مثنوی و مطالب عرفانی و در یکی از مثنوی‌ها از امام صادق (ع) نام برده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10 و 11؛ مجدول؛ جلد: تیماج سرخ، 213گ، 15 سطر (8/5×17)، اندازه: 15/5×24/5سم [ف: 46]