اشعار

242. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1691/7 در صفحه 444 قصیده‌ای است با قافیه «عین»: «لام عمر و با للوی مربع»، در 445 قصیده‌ای است به‌نام لامیه از ابن ابی الحدید در مدح مولانا امیر المؤمنین، به مطلع «الصبر لاعن فراقک یجمل»، در صفحه 446 قصیده‌ای است ایضاء از ابن ابی الحدید به قافیه عین که مدح علی (ع) می کند و ذکر امام حسین به مطلع: «یا رسم لارسمتک ریح زعزج»، در 447 قصیده‌ای است به قافیه تاء از ابوالصلت هروی و قصیده در مدح ائمه به نقل از «کشف الغمة» و خوانده شده بر امام رضا به مطلع «تجاوبن بالازمان و الزفرات»، در 449 قصیده‌ای است به قافیه راء به مطلع «تجاوبن بالازمان و الزفرات»، در 449 قصیده‌ای است به قافیه راء به مطلع «سری البرق من البرنجد فهیح تذکاری»؛ بی‌کا، تا: 1294ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی میشن تریاکی روشن با ترنج و نیم ترنج، 10ص (432 تا 442)، 17 سطر (10×16)، اندازه: 17/5×21/5سم [ف: 10 - 277]