اشعار

188. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3105/1 آغاز: شقت حرارات العباد و سطرت ×× بالاخضرار علی ید بیضاء؛ انجام: فقالت السلام علیک یا توبه و رحمت الله و برکاته فیما صرت الیه و اذا طائر خرج من القبر فضرب صدرها. مجموعه‌ای است از غزل‌ها، خمریات و اشعار متضمن محبت نسبت به خدا و پیامبر و ائمه اطهار (ع) از شعرای ذیل: وفایی، البهاء زهیر، شهاب الدین عمری، صلاح الدین صفدی، ملیک حموی، شمس الدین بن الصایغ، نوامی، عبدالهادی سودی، شافعی، سلطان ملک غوری، حاجری، ابن فارض، ابوالفضل بن الوفا المصری، سید علی، یحیی بن خالد برمکی، بوعلی سینا به نقل از عشقیه او، یزدی بن معاویه و مجنون عامری؛ خط: نسخ خوش، کا: محمد تقی بن محمد کاظم همدانی، تا: 1236ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج تریاکی روشن مقوایی ضربی، 22ص (1-22)، 12 سطر (6/5×13)، اندازه: 13/5×21سم [ف: 14- 230]