اشعار

140. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1160 قصائد سبع، درین نسخه این هفت قصیده آمده است: 1- قصیده از ابن ابی الحدید به مطلع: «الا ان نجد المجد ابيض ملحوب»، 2- قصیده به مطلع: «جللت فلما دق فی عینک الوری»، 3- قصیده به مطلع: «عن ريقها يتحدث المسواک»، 4- قصیده به مطلع: «بزغت لکم شمس الکنس»، 5- قصیده به مطلع: «لمن ظعن بين الغميم و حاجز»، 6- قصیده به مطلع: «یا رسم لارسمتک ریح زعزع»، 7- قصیده به مطلع: «البصر الافی فراقک یحمل»، بعد از این قصایدی از فرزدق (در مدح امام چهارم) و حمیری (تا صفحه 87) و امرؤ القیس (قفانبک..) و طرفه و زهیر بن ابی سلمی آمده؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ معانی ابیات در زیر هر مصرع؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج تریاکی سجاف تیماج ماشی ضربی یک‌لا، 65گ، 11 سطر (9×14)، اندازه: 16×22سم [ف: 9 - 148]