اشعار

44. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1774/1 آغاز: و رایتم قد مدحوه بقصائد علی حروف المعجم؛ انجام: علی آله، تعاقب الظلم و ايضا او طلع نجم فی الخضراء. قصاید نبویة است. این دیوان با خط بسیار بد تحریر شده در مقدمه آن نویسنده می‌گوید اشعاری و قصایدی دیدم در مدح حضرت رسول که شاعران آن اشعار از ذکر مواعظ و ذم ذنوب در آنها پرهیز کرده‌اند و فقط قناعت به‌آن کرده‌اند که بر ترتیب حروف معجم آنها را مرتب کنند و ضمنا در این قصاید از آوردن کلمات مشکل پرهیز ننماید. من این قصاید را به‌خلاف آنها علاوه بر منقبت حضرت رسالت با بیان مواعظ و پند و آوردن کلمات آسان پرداختم بعد از اقامت خود به غرناطه اندلس به سال 652ق و دیدن خوابی بدانجا و پس از آن از سفر خود به مراکش و مصر و با بخواب دیدن پیغمبر اسلام را و قصد عزیمت از قاهره به مدینه و مکه به سال 661ق او از مدرسه صالح در مصر مطالبی می‌آورد و در آخر قصاید و تمام شدن آنها او ضمن دعا و نیاز از اینکه موفق شده است در قصیده‌ای موسوم به وترية مدح پیغمبر اسلام بگوید شادیها می‌کند؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالعلیم بن عبدالغفار بن شیخ احمد، تا: 904ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی روشن با ترنج و نیم ترنج کوبیده یک‌لا، 27ص (1- 28)، 13 سطر (9×11)، اندازه: 13/5×17/5سم [ف: 10 - 355]