شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/33786
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- پنجشنبه 14 جمادی الاول 681ق (681 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نامشخص
- تعداد برگ و سطر:
- - • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« (وجه اول): سپاس آفریدکار دو جهانرا و بخشنده عقل و روان را و درود نیکان و پیغامبران را. اتفاق جمله عقلانست کی شرف آدمی در دانش حقیقی است که خیال و کمان را در آن امکان نیست و در خوش خوی و نیک سیرتی است که طغیان و کفران را در آن راه نیست بس بهترین ... کی بدوستان صفا و برادران وفا کنند ارشاد کردنست بعلم یقینی و تحریض کردنست بر اعمال دینی و جون اتفاق افتاذ کی دوستی عزیز را از دوستان صدق کی بر من حقوق بسیار داشت هوس معرفة کتاب اشارات و تنبیهات شیخ رئیس افتاذ بر وجهی کی ترجمهاش بزبان بارسی دری باشد ... النهج الاول اشارة فی غرض المنطق، مراد از منطق آنست کی بیش آدمی آلتی بوذ قانونی کی مراعات آن او را نگاه دارد از آن کی در فکر وی خللی و زللی افتد »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« (وجه اول:) و عهد کن باوی بخدای و بسوکندان مغلظه کی از آن بیرون آمدن نتواند کی او نیز با دیگران همان سیرت برزد، کی تو باوی برزیدی، بس اگر این علم را فاش کنی و ضایع گردانی خدای میان [من] و تو و کفی بالله وکیلا. »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
واقف: سلطان محمود خان [ف: 88]
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 3 • صفحه 600 • ردیف 1
متن فنخا:
1. تهران؛ مینوی؛ شماره نسخه: 99بخش 2
آغاز و انجام: برابر وجه اول. انجامه: سپری شد ترجمت کتاب اشارات و تنبیهات بقدر وسع فهم این نویسنده، روز پنجشنبه چهاردهم ماه جمادی الاول سنه احدی و ثمانین و ستماية. [آغاز و انجام نسخه از فهرست مصنفات ابن سینا از مهدوی ص 37 وارد شد]
نسخه اصل: ایاصوفیا 2386/1. در فهرست مترجم ناشناس؛ بیکا، تا: پنجشنبه 14 جمادی الاول 681ق؛ واقف: سلطان محمود خان [ف: 88]