یوسف و زلیخا

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2698 آغاز: بود در چاه غفلت یوسف جان ×× خدا را زین چهش آزاد گردان / رهایی چون دهی زین قعر چاهش ×× بمصر قرب خود بنمای راهش؛ انجام: چو من نوبت زن این کاخ گشتم ××باین نوبت زنی گستاخ گشتم / چو در این پرده من گشتم نواساز ××برآوردم برون از پرده آن راز خط: نستعلیق کتابتی، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام (این نسخه آغاز و پایان ندارد ولی پیداست که بیش از چهار برگ افتاده نیست تعداد ابیات آن 6820 بیت است)؛ مجدول؛ 480ص، 15سطر (8×14)، اندازه: 12/5×20/5سم [ف: 8-470]