یوسف و زلیخا

216. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 4076/1 آغاز: خدای من که نتوان حق گذاری ×× به رشوت کی شود آمرزگاری / به جان دادن چو نرد از کس نمیرد ×× درآمرزش کجا رشوتپذیرد؛ انجام: گفت آن کس نیم کافتد پسندم ×× که افتد بر کسی دیگر گزندم / خصوصاً از عزیزی کز عزیزی ×× ترا فرمود بهر من کنیزی خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: گالینگور، 25گ (1ر-25پ)، 18سطر، اندازه: 18×22سم [ف مخ: 5-2302]