نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/333232
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 591

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
891ق (891 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
301 برگ • 17 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
12×22سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« حمد و ثنای بیغایت و شکر و سپاس بی نهایت »

انجام نسخه

« ایزد تعالی این استان عالی راکه منشأ مکارم و معالی است بر اشارت (انارت) معالم هنر و احیاء رمق آن و اعادت دوارس دانش و ابدای رونق آن متوقر داراد ... الها ز انصاف این دین پناه ×× که گشتست در ملک خوارزمشاه / جهانرا بسی سال معمور دار ×× ز اقلیم او فتنه را دور دار در باب نهم از مقاله اولی که عنوانش «فضایل علو همت و رذایل دون همتی» است در حکایت پادشاهی که به شکار رفته، دو صفحه از کتاب افتاده و مقدمه حکایت تالی نیز ناقص مانده »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 34 • صفحه 915 • ردیف 1
محمدتقی دانش پژوه
فهرست‌نگار مأخذ چاپی: • 1290 – 1375 هـ.ش
محمدتقی دانش پژوه
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست کتابخانه مجلس شورای ملی - 2/29
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 591 آغاز: برابر؛ انجام: ایزد تعالی این استان عالی راکه منشأ مکارم و معالی است بر اشارت (انارت) معالم هنر و احیاء رمق آن و اعادت دوارس دانش و ابدای رونق آن متوقر داراد ... الها ز انصاف این دین پناه ×× که گشتست در ملک خوارزمشاه / جهانرا بسی سال معمور دار ×× ز اقلیم او فتنه را دور دار در باب نهم از مقاله اولی که عنوانش «فضایل علو همت و رذایل دون همتی» است در حکایت پادشاهی که به شکار رفته، دو صفحه از کتاب افتاده و مقدمه حکایت تالی نیز ناقص مانده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد بن شیخ محمد بن حسن بن محمد حافظ رافعی، تا: 891ق؛ 301گ، 17سطر، اندازه: 12×22سم [ف: 2-348]