نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
عنوان اثر:

هفت سرباز

/m/332263
کتابخانه و مخزن نگهداری: دائرة المعارف
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1845/3

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
1302ق، گویا نگارنده (میرزا آغا) (1302 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
شکسته نستعلیق (خوش)
تعداد برگ و سطر:
- • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« بسمه تعالی. این مشکل را هفت سرباز گویند، و در میانه مشهور است به هفت سر سرانجام. آنکه هر گاه بر قاصد و سفری و غایب بسته باشند احتمال کلی می‌رود که آن شب تا وقت شام داخل خانه خود شود. هرگاه در آن شب بیاید در مکان خود حرکت نکرده است »

انجام نسخه

« و در حال جنگ بر هر که بسته شود خوب نیست. زن حامله نباشد، و الله العالم. «هو» جناب سیادت انتساب آقا سید محمود سلمه الله خواهش نمودند که در سه صفحه کتاب، لهذا بنویسم، من هم بنوشتم ... تو کم نه ای ز سلیمان من همان مورم ×× قبول کن چه سلیمان نیاز موران را / به هر چه گوهری منشین و مشکن قیمت خود را×× جهان پر کرده عاشق نگهداری نمی دانی / «عرفی» به عیش هرزه نگردیده با عالم×× یک گل زده بر گوشه دستار دیگر هیچ »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 34 • صفحه 793 • ردیف 1
متن فنخا:
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1845/3 آغاز: بسمه تعالی. این مشکل را هفت سرباز گویند، و در میانه مشهور است به هفت سر سرانجام. آنکه هر گاه بر قاصد و سفری و غایب بسته باشند احتمال کلی می‌رود که آن شب تا وقت شام داخل خانه خود شود. هرگاه در آن شب بیاید در مکان خود حرکت نکرده است؛ انجام: و در حال جنگ بر هر که بسته شود خوب نیست. زن حامله نباشد، و الله العالم. «هو» جناب سیادت انتساب آقا سید محمود سلمه الله خواهش نمودند که در سه صفحه کتاب، لهذا بنویسم، من هم بنوشتم ... تو کم نه ای ز سلیمان من همان مورم ×× قبول کن چه سلیمان نیاز موران را / به هر چه گوهری منشین و مشکن قیمت خود را×× جهان پر کرده عاشق نگهداری نمی دانی / «عرفی» به عیش هرزه نگردیده با عالم×× یک گل زده بر گوشه دستار دیگر هیچ. خط: شکسته نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: 1302ق، گویا نگارنده (میرزا آغا)؛ اهدایی: دکتر صادق کیا [ف: 3-345]