الاسماء الحسنى

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9178 آغاز: بسمله و باسمه تبارک و تعالی. الاسماء الاعظم و الاوراد الاکرم که در یکهزار و سی و سه خانه تمام وصف و صفات حق است و حقاین است که احدی ... ابد (7)، هو (11)، احد (13)، وهاب (14)، اجود (14)، جواد (14)؛ انجام: منتهى رغبة الراغبين (3401)، غالب غیر مغلوب (3321)، غاذى الصغير و الكبير (3311)، غیاث المستغیثین (3612). روش ختم اسماء حسنی و خواص آنهاست. با مقدمه کوتاهی در آغاز که همه آن چنین است: «حق این است که احدی ندانسته و نتوانسته شرح و وصف آن کند. ما نتوانیم وصف ذاتش گفتن ×× با همه کروبیان عالم بالا. واضح است که ضابطش در هر قبیله محفوظ و واردیش در حفظ، هر که را مهمی پیش آید اسمی را به عدد اسم خود پیدا کند مثلاً علی نام (110) لا اله الا هو (110) موافق است به اسم او ورد سازد و هر روز به همان عدد بخواند تا رفع مهمش شود و هر گاه اسمی به عدد اسم خود نیافت دو اسم که جمع عدد هر دو با عدد اسم او موافق شود به همان عدد هر دو اسم را همه روزه بخواند»؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مقدمه شکسته نستعلیق؛ مجدول، کمنددار، اسامی الهی نوشته شده درون جدول‌های نقره‌ای، هر صفحه 36 اسم دارد (درون خانه‌های 4×8) که زیر هر یک معادل ابجدی آنها با شنگرف نوشته شده، دارای دو کتیبه ساده نقره‌ای، جزوها 6 برگی؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ خریداری از جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی آهار مهره.، جلد: مخمل سرخ، درون کاغذ ابر و باد، 18گ 8 سطر (6/3×12/1)، اندازه: 8/8×15/4سم [ف: 29/2-840]