هادی المضل

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1109/2 آغاز: ای خدا کن نصیبم ناز یار ×× زانکه هر کس را به او باشد گذار / از بهشت و از قصور و حور و عین ×× گشتمی بیزار از راه یقین؛ انجام: (در حاشیه ص 32): گر خدا خواهی برو از خود بمیر ×× گر فراغت را برو عزلت بگیر / وصل میخواهی بشو از خود جدا ×× زنده کن خود را به هستی خدا خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: گالینگور، 12ص (27-38)، 13سطر، اندازه: 11×16سم [ف: 3-555]