ویس و رامین

4. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16105 آغاز: بسمله، سپاس و شکر را زیبا مرآنست ×× که در ملکش سرای جاودانست؛ انجام: نه او پیش تو گیرد چنگ و طنبور ×× نه تو با او نشینی مست و مخمور. در حدود نیمی از منظومه می‌باشد (از ابتدا تا «آمدن شاه موبد از روم به خراسان)؛ خط: نستعلیق کتابتی، بی‌کا، تا: قرن 14؛ 96گ، 22سطر، اندازه: 13×21سم [ف: 17-531]