الوقوف

1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13344 آغاز: الحمد لله رب العالمین ... اما بعد فهذه اوراق معدودة جمعت فیها جمیع وقوف القرآن مما اشار الیه؛ انجام: الذی یوسوس ذما و لایجوز إن جررته صفة للناس، و الناس ما حزب ... بر فراز پشت برگ نخست کتاب «سجاوند» نوشته شده که ناصواب است، زیرا در مقدمه مؤلف کتاب آمده: «اما بعد فهذه اوراق محدودة جمعیت فیها جمیع وقوف القرآن مما اشار الیه الشیخ الامام العالم العلامة ... ابی العباس احمد بن یوسف الکواشی ... فی تفسیره من التام والحسن و الکافی ...» چون مؤلف، مطالب خود را از تفسیر کواشی (- 680ق) گرفته است، درحالی که سجاوندی در سال 560ق در گذشته است، پس نمی‌تواند از سجاوندی باشد، مؤلف از آغاز تا انجام قرآن با عناوین «حزب - حزب» کلمات قرآن را به ترتیب سوره‌ها آورده، و موارد سه گانه وقف (تام، حسن و کافی) را با رمز «تا، حسن و کا» بیان نموده است؛ خط: نسخ، کا: علی بن محمد خجندی، تا: شنبه 14 رجب734ق؛ مصحح، محشی؛ تملک: محمد ابراهیم حسینی با مهر: «صراط علی حق تمسکه، محمد ابراهیم حسینی 1100» (مربع)، ابن محمد صادق تبریزی؛ مهر: «العبد الراجی محمد ابراهیم الحسینی الحسنی» (مربع) به تاریخ 1198ق؛ جلد: تیماج، 109گ، 15سطر (7/5×11)، اندازه: 12×16/5سم [ف: 33-603]