وصایا امیرالمؤمنین لابنه الحسین (ع) (ترجمه)

1. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 2188/31 آغاز: بسمله كردم آغاز این بنام خدا ×× هم عطا بخشش و خطا بخشا / اوصى على ابنه الحسین علیهماالسلام ×× وصیت كرد علی پسر خود را حسین / برایشان باد سلام، گفت سلطان اولیاء بحسین ×× كای دلارام جان و قرة عین؛ انجام: تا نگردد ز بند اینها فرد ×× كه چه پوشیدی دی دوش چه خورد. وصیت آن حضرت به فرزند گرامیش امام حسین (ع) هم به نثر و هم به نظم ترجمه شده است؛ خط: نسخ خوش، كا: قاری نیریزی، معزالدین محمد بن محمد، تا: 1085ق؛ دارای سرلوح مزدوج مذهب، مجدول؛ واقف: محمد حسام واعظی، 1397؛ جلد: تیماج مذهب، 24 سطر، اندازه: 17×27سم [ف: 5-563]