ورقه و گلشاه

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16779 آغاز: چه از هم دور گشتند آن دو دلدار ×× ز درد هجر خود گشتند بی مار؛ انجام: دیگر (کذ) لشکر نیامد در مقابل ×× پس آنکه شهر را سازیم منزل. منظومه‌ای است از شاعری ناشناخته، که به علت افتادگی ابتدا و انتهای نسخه، نام ناظم به دست نیامد، ولی آنچه مسلم است این است که این نسخه، منظومه ورقه و گلشاه عیوقی، شاعر شیعی قرن پنجم که به نام محمود بن محمد بن ملکشاه (511-525ق) سروده، نیست، مثنوی عیوقی در بحر متقارب و این منظومه در بحر هزج می‌باشد، «ورقه و گلشاه» داستانی است که اصل آن به عربی بوده و از زندگی «عروة بن الحزم العذری» از شعرای صدر اسلام اقتباس شده است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ 60گ، 9-12سطر، اندازه: 11×17/5سم [ف: 17-530]