الوافی

364. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 11583 آغاز: بسمله، الحمدلله و الصلوه و السلام على رسول الله؛ انجام: و صلى الله على سيدنا محمد النبی و آله الطاهرين ج13-15؛ خط: نسخ خوش، کا: علم الهدی، محمد محسن بن محمد، تا: اوایل‌قرن12؛ مجدول، محشی از علم الهدی، مذیل است به سه اجازه روایت: 1. صورت اجازه مصنف به فرزندش علم الهدی در سال 1069ق، 2. صورت اجازه سید ماجدبن هاشم صادقی بحرانی به مصنف و برادرش شاه مرتضی فرزندان شاه مرتضی کاشانی در 1028ق، 3. صورت اجازه زین الدین بن علی بن احمد (شهیدثانی) به حسین بن عبدالصمد جبائی حارثی همدانی در سال 941ق، کاتب در پایان صورت خط علم الهدی را چنین آورده است: «استكتبتها من نسخة خطها جدى المسعود رضى الدين مرتضى بن تاج الدین محمود قدس الله سره و كتب محمد المدعو علم الهدى عفا الله عماجنی» و نیز صورت چند تعلیق مصنف بر نسخه اصل و غیر آن و همچنین صورت خط علم الهدی مزبور در پایان ج13و 14، کاتب نسخه را از روی نسخه پدرش علم الهدی که چندین بار آنرا برمصنف عرضه داشته استنساخ و مقابله نموده؛ تملک: محمدهادی فیضی در 1193ق؛ واقف: حسن فرید محسنی، شهریور 1354؛ جلد: تیماج، 262گ، 27سطر، اندازه: 19×29/5سم [ف: 14-621]